Meerjazz

Dit keer geen natuurfoto's of landschappen, maar een impressie van MeerJazz; een jaarlijks terugkerend feest in Hoofddorp. Een heel weekend lang van 's middags tot 's avonds optredens van diverse groepen. 
Het begrip Jazz wordt ruim geïnterpreteerd en er zijn bands van het kaliber: beroemd, lokaal beroemd of goed bewaard geheim. Een beetje horeca en goed weer er bij en het feest kan beginnen. 
Ik geniet van de muziek, het weer, af en toe een wijntje en observeer vooral de expressie van mensen; zowel artiesten als publiek. Hier een kleine selectie van de foto's. Ik gebruik vooral de telelens en zorg voor een geringe scherptediepte.
De bands hebben bijna allemaal prachtige namen, alleen deze heet heel Hollands: Jan Wouter Oostenrijk. Nou Hollands is misschien niet het juiste woord.... De muziek daarentegen is een exotisch mix van jazz, blues en Arabische klanken. Ze noemen het Sharqi blues. Echt, heel apart. De mannen kijken vooral strak en cool.                                                           
            



Stom toeval of opzet dat deze artiest met een roze bril onder dit spandoek gaat staan. Door een roze bril zie je natuurlijk vooral oplossingen.









Hij speelt in het Stroat ensemble uit het oosten van 't land. Een grote Brass band met kleurige types, swingende muziek en veel lol. 
Bloazen maar, zo hard je kunt ...


De band hieronder bestond uit zeer jonge jongens (of wordt ik gewoon oud) waar het plezier van af spat. Jungle by Night. Uit Amterdam en het swingt als een trein. Waar komt die zegswijze eigenlijk vandaan?
Spetterende blazers .....









.... en een wat dromerig kijkende congaspeler.
Het publiek was divers, van jong tot oud. De laatste categorie is zeker niet oververtegenwoordigd, maar soms iets interessanter om te fotograferen. Vandaar onderstaande plaatjes. Verder opvallend veel zonnebrillen en het advies is dan blijkbaar: strak kijken en cool zijn.


De heren hieronder spannen wel de kroon. Ze waken over onze veiligheid. In al hun onopvallendheid zijn ze toch zeer opvallend!

Er zijn echter ook mensen die gewoon zichtbaar genieten. De een iets uitbundiger dan de ander.



Zoals ik al zei, waren er zeker niet alleen ouderen. Er waren ook genoeg ouders met kinderen. Sommige kinderen zijn geboeid door de optredens andere meer vermoeid.

                         
Ook ouders zonder kinderen.
De dame hieronder behoort tot een klein animatieteam dat ballonnen uitdeelt aan de kinderen. Zou ze ook denken: "hmmm, lekker zonnetje, goeie muziek ...even geen schreeuwende kinderen" ....?
Helemaal uit Boedapest komt de band Group ‘N' Swing. Op Youtube klinken ze redelijk, maar hier waren ze echt TOP! De zanger leek qua stem erg op Michael Bublé. Gekleed in een strak krijtstreeppak ...
... begeleid door stug doorspelende gitaristen ...












... en een strakke, hardwerkende drummer ...
... ook weer swingende blazers ....                                                             

 


... en een echte diva!
Na dit spektakel kijken en luisteren we naar een trio dat fantastisch mooi en klein speelt:Trio Elzz. Ook weer zo'n mooie naam. Echte pro's, met passie en plezier zo te zien aan de bassist van het stel. 
Als je goed kijkt zie je dat z'n vingers te snel waren voor mijn sluitertijd waardoor ze onder de snaren lijken te liggen.










We spreken ze nog even na afloop onder het genot van een glaasje bij de wijnbar. Ja, de artiesten lopen hier gewoon los rond. In het wild ....




De laatste band waar we van genieten speelt vooral Braziliaanse ritmes; een licht onderkoelde swing; Mrs. Smit and the boys from Brazil. Op de foto staat denk ik een van 'de boys from Brazil'.
Vooral de achtergrond vocals maken een kleurrijk plaatje.
Een heerlijk weekend vol met muziek!



Pierewaaien

Zaterdagochtend 12 april. Het belooft een mooie dag te worden. Om onduidelijke reden heb ik zin om naar de Noordpier in IJmuiden te gaan. Snel op pad. Ik rijd  door het havengebied via de sluizen richting Wijk aan Zee.

In IJmuiden is altijd wat de doen. Hoogovens gaan blijkbaar altijd door en zelfs op zaterdag vaart er wel een enkele vissersboot. Is dit lelijk? De meningen zullen verschillen. Zegt u het maar. Ik vind het wel wat hebben, al die bedrijvigheid in dat landschap van industrie. Je moet er even voor open staan.


Na 15 minuten dolen door het industrielandschap arriveer ik op het 'idylische' strand bij de Noordpier..... Och als je maar de goeie kant op kijkt, zie je het niet.
Al deze mensen deert het niet bij het strandzeilen en kyten .


Eenmaal op de pier tref je overal bewijs van typische maritieme bedrijvigheid. Kleine kunstwerkjes vind ik het.


Na enkele honderden meters zie je de havenmond. Die perspectieflijnen intrigeren. Voor de fotografen (en schilders) onder ons: ik probeer eens echt goed te letten op 'de regel van de derden.' Plaats de onderwerpen en de horizon steeds op een derde vanaf de rand. Het plaatje schijnt er interessanter van de worden. De meeuw die het beeld binnen zeilt hoort er echt bij.

Ik speel nog wat met dit gebogen perspectief ....

De haven is natuurlijk echt voor mannen; 'echte mannen'! En echte mannen die vissen ...
Onverschrokken in het water, ...
 ... op het water, ....
 ....en langs het water. Lekker in je oude overall en dikke jas ...
 ... uren turen naar die dobbers ....

Veel vogelsoort zijn er vandaag niet te zien. Voornamelijk zilvermeeuwen die op de pier uitrusten van hun eigen visactiviteiten.
Een jonge zilvermeeuw houdt me scherp in de gaten. Ik houd hem ook scherp maar kies bewust voor een onscherpe achtergrond.

Twee volwassen zilvermeeuwen, mevrouw en meneer zo te zien aan het grootteverschil. Wat hebben ze toch ongelooflijk scherpe blikken.

Ook deze visser was blijkbaar toe aan even wat rust. Vermoedelijk was hij al heel vroeg hier ...

Nietige mensen tussen de grote basaltblokken. Ook even tijd voor wat rust en je vistuig controleren.

Ik klauter ook even tussen de grote beton- en basaltblokken. Ik wil een foto van het zeewier. De blokken zijn enorm glibberig en het water spat me al snel om de oren. Snel weer weg.
Ik maak nog en laatste plaatje van een Zilvermeeuw en na een heerlijke wandeling van bijna 5 km spoed ik me naar huis, ... oeps eerst even de file bij de Wijkertunnel. Dat gevoel van vrijheid met de zeewind door je (grijze) haren en die weidse horizon is al snel weer verdwenen. Gelukkig hebben we de foto's nog.....