Mannen op borstenjacht!

Zaterdagochtend. Weerberichten gecheckt en na 9:00 uur wordt het er goed weer voor. De jacht op de borsten, blauwborsten wel te verstaan. Martin, Paul en ik rijden vanwege alle noodzakelijke sociale maatregelen elk in de eigen auto naar de polder Groot Mijdrecht.

Op gepaste afstand van elkaar en de andere vroege wandelaar speuren we het rietmoeras af. Vrijwel direct horen we ze en zien we ze heen en weer fladderen.

Idealiter zou er een op zo'n rietsigaar moeten zitten en zingen. Maar goed, zo'n geluk hebben we niet. We zien en horen er wel genoeg.
Half verscholen in het riet of tussen de takjes zien we ze wel. Leuk, maar niet voor de foto. Takkenvogels zijn het dan.

Een 'zwartborstje' toont zich wat beter. Ook leuk zo'n mannetje rietgors. Ze maken ook van die leuke geluidjes. Nadoen kan ik het echt niet.

Lekkere borstjes, oftewel ganzen, laten zich ook zien. Heeft u het wel eens geprobeerd, ganzenborst. Prima te doen zolang er niet te veel vlieguren mee gemaakt zijn.

Die grauwe ganzen zijn altijd erg alert. Als je ook maar iets in hun richting komt, gaan ze op de vleugels. Zou het komen door de jagers die hoorbaar actief zijn verderop in de polder. 

Verder lopend komen we op de dijk deze witte kwikstaart tegen, een van onze meest algemene broedvogels. Ook een zwartborstje zeg maar. Wit is ie trouwens niet maar meer grijs-blauw.

Daar vlak bij grazen de schapen. De lammetjes zijn duidelijk ook op zoek naar de borst. Moeders is geduldig.

Verderop een vogelgeluidje waar ik altijd heel vrolijk van wordt: puttertjes. Helaas wat hoog in de boom en natuurlijk ook tussen de takken. Toch wordt ik blij van deze beigeborstjes.

Hoog over ons hoofd vliegt mevrouw bruine kiekendief. Deze in Nederland uiterst schaarse broedvogel is toch een bijzondere waarneming. Geen briljante foto helaas; een bewijsplaatje zeg maar.

Twee rietgorzen zijn druk met pluizen. Helaas hebben we hier tegenlicht. Niet ideaal natuurlijk. Flink overbelichten en aan de slag in de nabewerking. Het levert hele zachte beelden op. Je vindt het mooi of niet. Ik houd er wel van.

Even verderop nog meer rietgorzen. Hieronder een vrouwtje.

 ... en hier een mannetje. Er staat een zacht briesje waardoor zijn verenpakje een beetje door elkaar waait. Hij zingt I'am Singing in the wind ik zweer het, echt waar!

En dan... eindelijk een blauwborst wat beter voor de lens. Niet de ideale foto, maar ik ben er toch blij mee.

Nou dat was het dan. Met (sociale) afstand het beste rondje van de ochtend.

Cliché voorjaarsbeelden

Zondag 30 maart, het is lekker zonnig met een temperatuur die oploopt tot 21 graden. Supervoorjaarsweer! We trekken er met de fiets op uit en tja, dan kun je het gewoon niet laten om van die typische voorjaarsplaatjes te schieten. Clichés? Absoluut waar en een serieuze fotograaf zou er misschien zijn/haar neus voor ophalen. Dan is het maar gelukkig dat ik nog tot de net gestarte amateurs behoor.

Aan een van de randen van Hoofddorp staat een heel veld bloesembomen. Een prachtig gezicht, zo'n massa van die tere bloemetjes.

Als we goed kijken valt op hoeveel soorten narcissen er eigenlijk staan in de bermen van onze polderwegen. Volgens Wikipedia is er discussie over het precieze aantal maar men houdt het op 85 soorten. We hebben ze lang niet allemaal gevonden. Hieronder een paar mooie ....

En heb je wel eens een sterhyacint (scilla) van dichtbij bekeken? Mooi toch?

Ok, ik zet een streep onder de bloemenplaatjes.
Maar ja, als we dan toch met clichébeelden bezig zijn, dan kunnen natuurlijk de lammetjes niet ontbreken....

Dit pasgeboren lammetje kijkt vol verbazing naar de kauw. Die denkt vast oh jee, weer zo'n druktemaker. Een seconde later rent het lammetje huppelend op hem af om vervolgens verbaasd te kijken hoe de kauw weg vliegt.


Een politiek correct paar.











En dan hieronder .... is ie niet zoet zo bij zijn moeder?

Kunt u nog een cliche hebben? Jonge eendjes rennen voor hun leven richting het veilige water. Deze kan ik nog net vastleggen op de gevoelige printplaat.

Oh ja, ik moet niet alleen planten en dieren fotograferen, dus vooruit dan. Kinderen die in hun mooie bootje genieten op de Ringvaart van de Haarlemmermeer. "kijk we komen op de foto"! 

Thuisgekomen drijft in de vijver nog een stille getuige van een houtduif die blijkbaar een lekker bad heeft genomen. Nog een clichplaatje dus ...

Als ik dit Blauwe druifje zie moet ik opeens aan die blauwe enveloppe denken ... Da's waar ook, 's avonds nog wel even de belastingaangifte insturen. We krijgen nog een beetje terug ... :-) Het was een mooi weekend!

Rondje Haarlemmermeer.
Wonen in de Haarlemmermeer heeft zo zijn unieke voordelen: op korte afstand heb je totaal verschillende landschappen. Soms moet je even twee keer kijken voordat je de schoonheid van een industrieel landschap ontdekt.
Op zaterdag 23 november rijden we een rondje door de omgeving.

Het Urbane landschap van de Vinex-wijk.
Ik begin het rondje 's morgens gewoon wandelend in het urbane landschap van onze typische jaren '70 wijk. 

De eigenaar van de Turkse supermarkt bouwt elke dag een enorme uitstalling van prachtige soorten groenten en fruit. Ik koop dit keer niks maar geniet gewoon van de kleuren, schut de trotse verkoper even de hand en complimenteer hem met zijn mooie uitstalling. 

Agrarisch Landschap

's Middags rijden we een goed kwartier in Noordelijke richting en komen in de Houtrakpolder. Deze polder is aangelegd tijdens de bouw van het Noordzeekanaal eind 19e eeuw.

De vette klei van deze net geploegde akker glimt mooi in het licht van de lage zon. In de verte ligt het recreatiegebied Spaarnwoude. Via deze polder kom je snel in het Westelijk havengebied van Amsterdam.

Industrielandschap
We volgen het Noordzeekanaal naar het havengebied Westpoort en belanden in een compleet ander landschap. Elk landschap in Nederland is sterk door de mens beïnvloed, maar het ene duidelijk een beetje meer dan het andere. 

Ook op zaterdag is het een komen en gaan van zeeschepen over het Noordzeekanaal.

Ook van zo'n beeld kan ik genieten door de bijna onwerkelijke contrasten. Het zachte groen van de ontkiemende wintertarwe (vermoed ik), de zwarte glimmende klei in de ploegsporen, de strak blauwe lucht, die ene boom en dan de industriële bouwwerken. De primaire kleuren van het bedrijfslogo maken het plaatje voor mij precies goed af.

Het romantische landschap 

Van Westpoort rijden we in een kwartier door naar de streek ten zuidwesten van de Haarlemmermeer. Van het industriële landschap van de 20e eeuw naar het romantische landschap van de 17e eeuw.

In de bossen van de Oude duinen bij Lisse ligt kasteel Keukenhof http://www.kasteelkeukenhof.nl/.

In de late namiddagzon wandelen we door de tuinen. Door de lage winterzon krijgt alles een warme gloed.

Verspreid over het landgoed staan diverse moderne kunstobjecten, van hele grote tot kleine hoog in de bomen.

 

De laagstaande zon schijn mooi op de verkleurende beuken.

Via de bollenstreek bij De Zilk, weer een heel ander agrarisch landschap, rijden we terug naar huis. De ondergaande zon levert een prachtige wolkenlucht op.

Voor mij is het duidelijk: als je goed kijkt zit in elk landschap wel schoonheid. Je moet het willen zien.