Cliché voorjaarsbeelden

Zondag 30 maart, het is lekker zonnig met een temperatuur die oploopt tot 21 graden. Supervoorjaarsweer! We trekken er met de fiets op uit en tja, dan kun je het gewoon niet laten om van die typische voorjaarsplaatjes te schieten. Clichés? Absoluut waar en een serieuze fotograaf zou er misschien zijn/haar neus voor ophalen. Dan is het maar gelukkig dat ik nog tot de net gestarte amateurs behoor.

Aan een van de randen van Hoofddorp staat een heel veld bloesembomen. Een prachtig gezicht, zo'n massa van die tere bloemetjes.

Als we goed kijken valt op hoeveel soorten narcissen er eigenlijk staan in de bermen van onze polderwegen. Volgens Wikipedia is er discussie over het precieze aantal maar men houdt het op 85 soorten. We hebben ze lang niet allemaal gevonden. Hieronder een paar mooie ....

En heb je wel eens een sterhyacint (scilla) van dichtbij bekeken? Mooi toch?

Ok, ik zet een streep onder de bloemenplaatjes.
Maar ja, als we dan toch met clichébeelden bezig zijn, dan kunnen natuurlijk de lammetjes niet ontbreken....

Dit pasgeboren lammetje kijkt vol verbazing naar de kauw. Die denkt vast oh jee, weer zo'n druktemaker. Een seconde later rent het lammetje huppelend op hem af om vervolgens verbaasd te kijken hoe de kauw weg vliegt.


Een politiek correct paar.











En dan hieronder .... is ie niet zoet zo bij zijn moeder?

Kunt u nog een cliche hebben? Jonge eendjes rennen voor hun leven richting het veilige water. Deze kan ik nog net vastleggen op de gevoelige printplaat.

Oh ja, ik moet niet alleen planten en dieren fotograferen, dus vooruit dan. Kinderen die in hun mooie bootje genieten op de Ringvaart van de Haarlemmermeer. "kijk we komen op de foto"! 

Thuisgekomen drijft in de vijver nog een stille getuige van een houtduif die blijkbaar een lekker bad heeft genomen. Nog een clichplaatje dus ...

Als ik dit Blauwe druifje zie moet ik opeens aan die blauwe enveloppe denken ... Da's waar ook, 's avonds nog wel even de belastingaangifte insturen. We krijgen nog een beetje terug ... :-) Het was een mooi weekend!

Kempenoptocht 2014

Tja, als nuchtere westerling naar een Carnavalsoptocht. Een collega nodigt me uit, zegt dat het echt leuk is en bovendien heel goed om te oefenen in het fotograferen van mensen. Iets dat ik duidelijk te weinig doe.
Dus, uitgedost als typische westerling, op naar Hapert waar de jaarlijkse Kempenoptocht een waar feest schijnt te zijn.
En ...... inderdaad. Fantastisch! Een enorme optocht van schitterende praalwagens, met prachtige uitgedoste mensen die steeds korte sketches uitvoeren van hoog niveau. Niks drankgelag, maar kleinkunst met een grote K!
Tijdens het fotograferen gebruik ik vooral de grote telelens om close-ups te maken. Hieronder een selectie van bijna 150 geslaagde foto's, gewoon zonder commentaar. Ik wordt er nog vrolijk van.

 

zeeland

Zondag 23 februari, eindelijk weer eens op pad om foto's te maken. Dit keer naar Zeeland. Een goed uur rijden en dan genieten van rust en ruimte.

Eerst naar de Brouwersdam bij het Grevelingenmeer. Vogels kijken. Vooral veel scholeksters die af en aan vliegen. 

Scholeksters zijn zwart-witte druktemakers, moeimakers zou onze zoon zeggen, met een prachtige felrode snavel. De gele bol contrasteert mooi met het grijze water. Als je goed kijkt zie je nog een paar steenlopers meevliegen.

Aan de kant van het Grevelingenmeer treffen we dit groepje vogels. Samen rustend van al dat eten zoeken. Een kokmeeuw die nog niet zijn zomerpakje heeft, 2 scholeksters en een grote stern.

Er staan vrij veel vogelaars met telelenzen te loeren naar die ene zeldzaamheid. Het steenlopertje aan de waterlijn is blijkbaar niet interessant genoeg. 

Wij komen vooral om zeehonden te zien. De grijze zeehond laat zich veelvuldig zien. Iedere keer kijkt hij goed naar al die mensen op de kant. Zou hij thuis hebben gezegd: "ik ga even mensen kijken" zoals wij besloten zeehonden te gaan kijken. Zijn observerende blik wekte wel die suggestie.

Na wat plaatjes te hebben geschoten gaan we het landschap van Schouwen-Duiveland verkennen. Dat weidse landschap in winterse rust heeft duidelijk z'n charme. Aan de vele vakantieparken te zien zal het zomers een stuk drukker zijn.

We rijden naar Brouwershaven. Niet alleen onderweg is het uitgestorven, Brouwershaven op een winterse zondag is ook niet echt bruisend te noemen. Toch is het de moeite waard. We genieten er van een heerlijke koffie met huisgemaakte appeltaart.

Van daar naar de haven van Bruinisse. Als je er een beetje oog voor hebt valt hier overal een apart lijnenspel op.

Soms kriskras door elkaar ....

... soms vertikaal

... en soms diagonaal.

Als we aan het eind van de middag via een omweg weer terug komen bij de brouwersdam verdwijnt de laagstaande zon achter wat wolken. Juist dit licht levert prachtige landschapsbeelden op. Wie brengt het eens goed onder woorden wat het nu is met zulke foto's? Het zijn geen hele vrolijke beelden, maar toch vind ik het heerlijk om er naar te kijken. Is het de rust die er van uit gaan? Zegt u het maar.

Onderstaande landschapsfoto's maakten we op het Zuid-Hollandse Goeree-Overflakke. Ik vergeet nogal eens dat dit eiland officieel niet tot Zeeland behoort. Een rare bestuurlijke verdeling want het is in alles gewoon Zeeuws.

 Een typisch plaatje uit een polder; heel verstild. Ik houd er van.

Net voor we het open landschap verlaten zien we bij Stellendam nog dit prachtige beeld.

Na zo'n dag denk je: "we hebben nog ruimte genoeg in Nederland". Als we via het surrealistische havenlandschap van Rotterdam weer de randstad binnenrijden -hartslag onmiddellijk omhoog om alert te kunnen reageren- dreig je dit snel te vergeten. Gelukkig hebben we de foto's nog ...

Vrijdag de 13e: ik ga de mist in .....

Vrijdag de 13e ben ik samen met collega +Gerrit Stam en zijn vrouw Sjanie op pad om foto's de maken rondom de Loenderveenseplas. Met enige trots zeg ik: een deel van 'mijn' werkterrein in beheer bij Waternet (info).

We zijn er al vroeg zo rond zonsopkomst, omdat je dan meestal het mooiste licht hebt; de zogenaamde gouden uren. Dit keer komt de zon helaas niet door de dichte mist en het blijft koud. Niks te zien dus zou je misschien denken, maar ook mist heeft zo z'n charme. Om het werkelijk goed vast te leggen moet ik misschien nog wat meer vaardigheid gaan opdoen, maar we hebben toch aardige plaatjes geschoten.

Vanuit de mist klinkt constant gespetter van watervogels, geschreeuw van reigers, gekwaak van eenden, gegak van ganzen en de roep van een waterral. We zien af en toe een schim snel langs vliegen, maar het lukt niet om de vogels goed voor de lens te krijgen.

 







Deze fuut heb ik hier al bij een vorig bezoek gefotografeerd.

De silhouetten van het riet en de bomen in de mist maken het landschap mystiek.

Verstilde schoonheid. Het is net geen zwart-wit

Een mooi romantisch bruggetje naar de molen die vandaag volledig aan het zicht wordt onttrokken. Kun je je voorstellen dat hier afgelopen jaar iemand inspiratie kreeg voor het maken van een horrorfilm?

We lopen over de dijk rondom de Waterleidingplas waar de eerste reiniging van het water plaatsvindt voordat het als drinkwater naar Amsterdam gaat. Na deze biologische reiniging volgen nog vele stappen voor het echt schoon genoeg is om te drinken.                              Bezoekers kunnen hier onder begeleiding van de boswachter ook regelmatig een kijkje nemen.

Om te voorkomen dat het rietmoeras helemaal dichtgroeit met wilgen en elzen, wordt er regelmatig gemaaid. Om het op één plaatje vast te leggen heb ik een aantal foto's aan elkaar geplakt.

Hoewel niet op dezelfde dag genomen, hoort deze foto er wel bij. Een mooi nevelig vergezicht op de Loenderveense plas vanaf de Veendijk in Loosdrecht.

Dus, mijn dag ging bepaalt niet de mist in. Het was een heerlijk rondje lopen dat we afsluiten met een lekkere, warme kop koffie.