Pierewaaien

Zaterdagochtend 12 april. Het belooft een mooie dag te worden. Om onduidelijke reden heb ik zin om naar de Noordpier in IJmuiden te gaan. Snel op pad. Ik rijd  door het havengebied via de sluizen richting Wijk aan Zee.

In IJmuiden is altijd wat de doen. Hoogovens gaan blijkbaar altijd door en zelfs op zaterdag vaart er wel een enkele vissersboot. Is dit lelijk? De meningen zullen verschillen. Zegt u het maar. Ik vind het wel wat hebben, al die bedrijvigheid in dat landschap van industrie. Je moet er even voor open staan.

Na 15 minuten dolen door het industrielandschap arriveer ik op het 'idylische' strand bij de Noordpier..... Och als je maar de goeie kant op kijkt, zie je het niet.

Al deze mensen deert het niet bij het strandzeilen en kyten .

Eenmaal op de pier tref je overal bewijs van typische maritieme bedrijvigheid. Kleine kunstwerkjes vind ik het.

Na enkele honderden meters zie je de havenmond. Die perspectieflijnen intrigeren. Voor de fotografen (en schilders) onder ons: ik probeer eens echt goed te letten op 'de regel van de derden.' Plaats de onderwerpen en de horizon steeds op een derde vanaf de rand. Het plaatje schijnt er interessanter van de worden. De meeuw die het beeld binnen zeilt hoort er echt bij.

Ik speel nog wat met dit gebogen perspectief ....

De haven is natuurlijk echt voor mannen; 'echte mannen'! En echte mannen die vissen ...

Onverschrokken in het water, ...

 ... op het water, ....

 ....en langs het water. Lekker in je oude overall en dikke jas ...

 ... uren turen naar die dobbers ....

Veel vogelsoort zijn er vandaag niet te zien. Voornamelijk zilvermeeuwen die op de pier uitrusten van hun eigen visactiviteiten.

Een jonge zilvermeeuw houdt me scherp in de gaten. Ik houd hem ook scherp maar kies bewust voor een onscherpe achtergrond.

Twee volwassen zilvermeeuwen, mevrouw en meneer zo te zien aan het grootteverschil. Wat hebben ze toch ongelooflijk scherpe blikken.

Ook deze visser was blijkbaar toe aan even wat rust. Vermoedelijk was hij al heel vroeg hier ...

Nietige mensen tussen de grote basaltblokken. Ook even tijd voor wat rust en je vistuig controleren.

Ik klauter ook even tussen de grote beton- en basaltblokken. Ik wil een foto van het zeewier. De blokken zijn enorm glibberig en het water spat me al snel om de oren. Snel weer weg.
Ik maak nog en laatste plaatje van een Zilvermeeuw en na een heerlijke wandeling van bijna 5 km spoed ik me naar huis, ... oeps eerst even de file bij de Wijkertunnel. Dat gevoel van vrijheid met de zeewind door je (grijze) haren en die weidse horizon is al snel weer verdwenen. Gelukkig hebben we de foto's nog.....

Cliché voorjaarsbeelden

Zondag 30 maart, het is lekker zonnig met een temperatuur die oploopt tot 21 graden. Supervoorjaarsweer! We trekken er met de fiets op uit en tja, dan kun je het gewoon niet laten om van die typische voorjaarsplaatjes te schieten. Clichés? Absoluut waar en een serieuze fotograaf zou er misschien zijn/haar neus voor ophalen. Dan is het maar gelukkig dat ik nog tot de net gestarte amateurs behoor.

Aan een van de randen van Hoofddorp staat een heel veld bloesembomen. Een prachtig gezicht, zo'n massa van die tere bloemetjes.

Als we goed kijken valt op hoeveel soorten narcissen er eigenlijk staan in de bermen van onze polderwegen. Volgens Wikipedia is er discussie over het precieze aantal maar men houdt het op 85 soorten. We hebben ze lang niet allemaal gevonden. Hieronder een paar mooie ....

En heb je wel eens een sterhyacint (scilla) van dichtbij bekeken? Mooi toch?

Ok, ik zet een streep onder de bloemenplaatjes.
Maar ja, als we dan toch met clichébeelden bezig zijn, dan kunnen natuurlijk de lammetjes niet ontbreken....

Dit pasgeboren lammetje kijkt vol verbazing naar de kauw. Die denkt vast oh jee, weer zo'n druktemaker. Een seconde later rent het lammetje huppelend op hem af om vervolgens verbaasd te kijken hoe de kauw weg vliegt.


Een politiek correct paar.











En dan hieronder .... is ie niet zoet zo bij zijn moeder?

Kunt u nog een cliche hebben? Jonge eendjes rennen voor hun leven richting het veilige water. Deze kan ik nog net vastleggen op de gevoelige printplaat.

Oh ja, ik moet niet alleen planten en dieren fotograferen, dus vooruit dan. Kinderen die in hun mooie bootje genieten op de Ringvaart van de Haarlemmermeer. "kijk we komen op de foto"! 

Thuisgekomen drijft in de vijver nog een stille getuige van een houtduif die blijkbaar een lekker bad heeft genomen. Nog een clichplaatje dus ...

Als ik dit Blauwe druifje zie moet ik opeens aan die blauwe enveloppe denken ... Da's waar ook, 's avonds nog wel even de belastingaangifte insturen. We krijgen nog een beetje terug ... :-) Het was een mooi weekend!

Kempenoptocht 2014

Tja, als nuchtere westerling naar een Carnavalsoptocht. Een collega nodigt me uit, zegt dat het echt leuk is en bovendien heel goed om te oefenen in het fotograferen van mensen. Iets dat ik duidelijk te weinig doe.
Dus, uitgedost als typische westerling, op naar Hapert waar de jaarlijkse Kempenoptocht een waar feest schijnt te zijn.
En ...... inderdaad. Fantastisch! Een enorme optocht van schitterende praalwagens, met prachtige uitgedoste mensen die steeds korte sketches uitvoeren van hoog niveau. Niks drankgelag, maar kleinkunst met een grote K!
Tijdens het fotograferen gebruik ik vooral de grote telelens om close-ups te maken. Hieronder een selectie van bijna 150 geslaagde foto's, gewoon zonder commentaar. Ik wordt er nog vrolijk van.

 

zeeland

Zondag 23 februari, eindelijk weer eens op pad om foto's te maken. Dit keer naar Zeeland. Een goed uur rijden en dan genieten van rust en ruimte.

Eerst naar de Brouwersdam bij het Grevelingenmeer. Vogels kijken. Vooral veel scholeksters die af en aan vliegen. 

Scholeksters zijn zwart-witte druktemakers, moeimakers zou onze zoon zeggen, met een prachtige felrode snavel. De gele bol contrasteert mooi met het grijze water. Als je goed kijkt zie je nog een paar steenlopers meevliegen.

Aan de kant van het Grevelingenmeer treffen we dit groepje vogels. Samen rustend van al dat eten zoeken. Een kokmeeuw die nog niet zijn zomerpakje heeft, 2 scholeksters en een grote stern.

Er staan vrij veel vogelaars met telelenzen te loeren naar die ene zeldzaamheid. Het steenlopertje aan de waterlijn is blijkbaar niet interessant genoeg. 

Wij komen vooral om zeehonden te zien. De grijze zeehond laat zich veelvuldig zien. Iedere keer kijkt hij goed naar al die mensen op de kant. Zou hij thuis hebben gezegd: "ik ga even mensen kijken" zoals wij besloten zeehonden te gaan kijken. Zijn observerende blik wekte wel die suggestie.

Na wat plaatjes te hebben geschoten gaan we het landschap van Schouwen-Duiveland verkennen. Dat weidse landschap in winterse rust heeft duidelijk z'n charme. Aan de vele vakantieparken te zien zal het zomers een stuk drukker zijn.

We rijden naar Brouwershaven. Niet alleen onderweg is het uitgestorven, Brouwershaven op een winterse zondag is ook niet echt bruisend te noemen. Toch is het de moeite waard. We genieten er van een heerlijke koffie met huisgemaakte appeltaart.

Van daar naar de haven van Bruinisse. Als je er een beetje oog voor hebt valt hier overal een apart lijnenspel op.

Soms kriskras door elkaar ....

... soms vertikaal

... en soms diagonaal.

Als we aan het eind van de middag via een omweg weer terug komen bij de brouwersdam verdwijnt de laagstaande zon achter wat wolken. Juist dit licht levert prachtige landschapsbeelden op. Wie brengt het eens goed onder woorden wat het nu is met zulke foto's? Het zijn geen hele vrolijke beelden, maar toch vind ik het heerlijk om er naar te kijken. Is het de rust die er van uit gaan? Zegt u het maar.

Onderstaande landschapsfoto's maakten we op het Zuid-Hollandse Goeree-Overflakke. Ik vergeet nogal eens dat dit eiland officieel niet tot Zeeland behoort. Een rare bestuurlijke verdeling want het is in alles gewoon Zeeuws.

 Een typisch plaatje uit een polder; heel verstild. Ik houd er van.

Net voor we het open landschap verlaten zien we bij Stellendam nog dit prachtige beeld.

Na zo'n dag denk je: "we hebben nog ruimte genoeg in Nederland". Als we via het surrealistische havenlandschap van Rotterdam weer de randstad binnenrijden -hartslag onmiddellijk omhoog om alert te kunnen reageren- dreig je dit snel te vergeten. Gelukkig hebben we de foto's nog ...