zeeland

Zondag 23 februari, eindelijk weer eens op pad om foto's te maken. Dit keer naar Zeeland. Een goed uur rijden en dan genieten van rust en ruimte.

Eerst naar de Brouwersdam bij het Grevelingenmeer. Vogels kijken. Vooral veel scholeksters die af en aan vliegen. 

Scholeksters zijn zwart-witte druktemakers, moeimakers zou onze zoon zeggen, met een prachtige felrode snavel. De gele bol contrasteert mooi met het grijze water. Als je goed kijkt zie je nog een paar steenlopers meevliegen.

Aan de kant van het Grevelingenmeer treffen we dit groepje vogels. Samen rustend van al dat eten zoeken. Een kokmeeuw die nog niet zijn zomerpakje heeft, 2 scholeksters en een grote stern.

Er staan vrij veel vogelaars met telelenzen te loeren naar die ene zeldzaamheid. Het steenlopertje aan de waterlijn is blijkbaar niet interessant genoeg. 

Wij komen vooral om zeehonden te zien. De grijze zeehond laat zich veelvuldig zien. Iedere keer kijkt hij goed naar al die mensen op de kant. Zou hij thuis hebben gezegd: "ik ga even mensen kijken" zoals wij besloten zeehonden te gaan kijken. Zijn observerende blik wekte wel die suggestie.

Na wat plaatjes te hebben geschoten gaan we het landschap van Schouwen-Duiveland verkennen. Dat weidse landschap in winterse rust heeft duidelijk z'n charme. Aan de vele vakantieparken te zien zal het zomers een stuk drukker zijn.

We rijden naar Brouwershaven. Niet alleen onderweg is het uitgestorven, Brouwershaven op een winterse zondag is ook niet echt bruisend te noemen. Toch is het de moeite waard. We genieten er van een heerlijke koffie met huisgemaakte appeltaart.

Van daar naar de haven van Bruinisse. Als je er een beetje oog voor hebt valt hier overal een apart lijnenspel op.

Soms kriskras door elkaar ....

... soms vertikaal

... en soms diagonaal.

Als we aan het eind van de middag via een omweg weer terug komen bij de brouwersdam verdwijnt de laagstaande zon achter wat wolken. Juist dit licht levert prachtige landschapsbeelden op. Wie brengt het eens goed onder woorden wat het nu is met zulke foto's? Het zijn geen hele vrolijke beelden, maar toch vind ik het heerlijk om er naar te kijken. Is het de rust die er van uit gaan? Zegt u het maar.

Onderstaande landschapsfoto's maakten we op het Zuid-Hollandse Goeree-Overflakke. Ik vergeet nogal eens dat dit eiland officieel niet tot Zeeland behoort. Een rare bestuurlijke verdeling want het is in alles gewoon Zeeuws.

 Een typisch plaatje uit een polder; heel verstild. Ik houd er van.

Net voor we het open landschap verlaten zien we bij Stellendam nog dit prachtige beeld.

Na zo'n dag denk je: "we hebben nog ruimte genoeg in Nederland". Als we via het surrealistische havenlandschap van Rotterdam weer de randstad binnenrijden -hartslag onmiddellijk omhoog om alert te kunnen reageren- dreig je dit snel te vergeten. Gelukkig hebben we de foto's nog ...

Vrijdag de 13e: ik ga de mist in .....

Vrijdag de 13e ben ik samen met collega +Gerrit Stam en zijn vrouw Sjanie op pad om foto's de maken rondom de Loenderveenseplas. Met enige trots zeg ik: een deel van 'mijn' werkterrein in beheer bij Waternet (info).

We zijn er al vroeg zo rond zonsopkomst, omdat je dan meestal het mooiste licht hebt; de zogenaamde gouden uren. Dit keer komt de zon helaas niet door de dichte mist en het blijft koud. Niks te zien dus zou je misschien denken, maar ook mist heeft zo z'n charme. Om het werkelijk goed vast te leggen moet ik misschien nog wat meer vaardigheid gaan opdoen, maar we hebben toch aardige plaatjes geschoten.

Vanuit de mist klinkt constant gespetter van watervogels, geschreeuw van reigers, gekwaak van eenden, gegak van ganzen en de roep van een waterral. We zien af en toe een schim snel langs vliegen, maar het lukt niet om de vogels goed voor de lens te krijgen.

 







Deze fuut heb ik hier al bij een vorig bezoek gefotografeerd.

De silhouetten van het riet en de bomen in de mist maken het landschap mystiek.

Verstilde schoonheid. Het is net geen zwart-wit

Een mooi romantisch bruggetje naar de molen die vandaag volledig aan het zicht wordt onttrokken. Kun je je voorstellen dat hier afgelopen jaar iemand inspiratie kreeg voor het maken van een horrorfilm?

We lopen over de dijk rondom de Waterleidingplas waar de eerste reiniging van het water plaatsvindt voordat het als drinkwater naar Amsterdam gaat. Na deze biologische reiniging volgen nog vele stappen voor het echt schoon genoeg is om te drinken.                              Bezoekers kunnen hier onder begeleiding van de boswachter ook regelmatig een kijkje nemen.

Om te voorkomen dat het rietmoeras helemaal dichtgroeit met wilgen en elzen, wordt er regelmatig gemaaid. Om het op één plaatje vast te leggen heb ik een aantal foto's aan elkaar geplakt.

Hoewel niet op dezelfde dag genomen, hoort deze foto er wel bij. Een mooi nevelig vergezicht op de Loenderveense plas vanaf de Veendijk in Loosdrecht.

Dus, mijn dag ging bepaalt niet de mist in. Het was een heerlijk rondje lopen dat we afsluiten met een lekkere, warme kop koffie.  

Rondje Haarlemmermeer.
Wonen in de Haarlemmermeer heeft zo zijn unieke voordelen: op korte afstand heb je totaal verschillende landschappen. Soms moet je even twee keer kijken voordat je de schoonheid van een industrieel landschap ontdekt.
Op zaterdag 23 november rijden we een rondje door de omgeving.

Het Urbane landschap van de Vinex-wijk.
Ik begin het rondje 's morgens gewoon wandelend in het urbane landschap van onze typische jaren '70 wijk. 

De eigenaar van de Turkse supermarkt bouwt elke dag een enorme uitstalling van prachtige soorten groenten en fruit. Ik koop dit keer niks maar geniet gewoon van de kleuren, schut de trotse verkoper even de hand en complimenteer hem met zijn mooie uitstalling. 

Agrarisch Landschap

's Middags rijden we een goed kwartier in Noordelijke richting en komen in de Houtrakpolder. Deze polder is aangelegd tijdens de bouw van het Noordzeekanaal eind 19e eeuw.

De vette klei van deze net geploegde akker glimt mooi in het licht van de lage zon. In de verte ligt het recreatiegebied Spaarnwoude. Via deze polder kom je snel in het Westelijk havengebied van Amsterdam.

Industrielandschap
We volgen het Noordzeekanaal naar het havengebied Westpoort en belanden in een compleet ander landschap. Elk landschap in Nederland is sterk door de mens beïnvloed, maar het ene duidelijk een beetje meer dan het andere. 

Ook op zaterdag is het een komen en gaan van zeeschepen over het Noordzeekanaal.

Ook van zo'n beeld kan ik genieten door de bijna onwerkelijke contrasten. Het zachte groen van de ontkiemende wintertarwe (vermoed ik), de zwarte glimmende klei in de ploegsporen, de strak blauwe lucht, die ene boom en dan de industriële bouwwerken. De primaire kleuren van het bedrijfslogo maken het plaatje voor mij precies goed af.

Het romantische landschap 

Van Westpoort rijden we in een kwartier door naar de streek ten zuidwesten van de Haarlemmermeer. Van het industriële landschap van de 20e eeuw naar het romantische landschap van de 17e eeuw.

In de bossen van de Oude duinen bij Lisse ligt kasteel Keukenhof http://www.kasteelkeukenhof.nl/.

In de late namiddagzon wandelen we door de tuinen. Door de lage winterzon krijgt alles een warme gloed.

Verspreid over het landgoed staan diverse moderne kunstobjecten, van hele grote tot kleine hoog in de bomen.

 

De laagstaande zon schijn mooi op de verkleurende beuken.

Via de bollenstreek bij De Zilk, weer een heel ander agrarisch landschap, rijden we terug naar huis. De ondergaande zon levert een prachtige wolkenlucht op.

Voor mij is het duidelijk: als je goed kijkt zit in elk landschap wel schoonheid. Je moet het willen zien.

Herst

De zomer is voorbij, de herfst begonnen. Bloemen zijn weliswaar uitgebloeid, maar ook uitgebloeid hebben ze nog hun schoonheid. Hier een paar voorbeelden in de omgeving van ons huis.

Een lekker groot diafragma zorgt voor een mooie rustige achtergrond voor deze boerenwormkruid.

De vruchtjes van de linde in de herfstzon.

We trekken er regelmatig op uit om te genieten van de buitenlucht. Hier een kleurig plaatje gemaakt op een van de 's Gravelandse landgoederen Bantam. Het licht scheen zo mooi door de kleurende bladeren dat ik het niet kon laten dit enigszins clichématige plaatje te maken.

Bij herfst denken we al snel aan paddenstoelen. Op Bantam kwamen we deze mooie porseleinzwam tegen. Ik vind hem er niet echt smakelijk uit zien maar toch schijnt de hoed eetbaar te zijn.

Deze is zeker eetbaar en erg lekker: de kastanjeboleet. Stiekem hebben we er een paar geplukt en 's avonds heerlijk gegeten.

Hier in de randstad tref je ook de typische randstedelijke compacte kabouterwoningbouw aan.